Natuurlijk is er niets mis met geloven. Maar het kan ook levensgevaarlijk zijn. Niet enkel voor jezelf, maar ook voor anderen. Geloven is iets aannemen, niet iets weten. Meestal wordt het verdedigd met “ik voel het aan als juist” of “mijn intuitie zegt dat het waar is” of “ik heb bevestiging gekregen van hogerhand”. Maar je zogenaamde intuitie zou wel eens kunnen gevormd zijn door je conditionering, niet? Een cruciaal punt hierin is ook het feit dat gedachtekracht dingen creëert. Als men maar lang genoeg en met voldoende deelnemers een bepaalde gedachte heeft, gaat het zich eerst in de astrale wereld manifesteren en uiteindelijk zelfs in de grove materie. Hoe “echt” zijn deze manifestaties dan? Dit is hoe magie werkt. Indien deze “bewijzen” het fundament vormen van je geloof en dus van je levensinstelling, vaar je op een zelfgemaakt vlot, is het niet? De essentie van het bestaan kan nooit gebaseerd zijn op je eigen geestelijke activiteit, maar kan zich enkel manifesteren als de eigen gedachte-activiteit volledig afwezig is.


